Waarom Pinacoteca di Brera bezoeken?

Stap in het artistieke hart van Italië: Pinacoteca di Brera herbergt een van de belangrijkste collecties van Milaan, waaronder meesterwerken van Rafaël, Caravaggio, Titiaan en Bellini. Elke kamer vertelt een verhaal over Italiaanse kunst van de Renaissance tot de moderne tijd.

Een renaissance paleiservaring: De galerie is gevestigd in het historische 17e-eeuwse Brera Paleis. Wandelen door de zalen voelt alsof je terug in de tijd reist, omringd door elegante architectuur en eeuwen van Milanese geschiedenis.

Verken de boheemse wijk van Milaan: De galerie ligt in de wijk Brera en het bezoek kan worden gecombineerd met een wandeling door de charmante geplaveide straatjes, cafés en ambachtelijke winkels, zodat je ook buiten de muren van het museum de Milanese cultuur proeft.

Tijdelijke tentoonstellingen en evenementen: Pinacoteca begeleidt regelmatig bezoekers met speciale tentoonstellingen en rondleidingen en biedt zo een nieuwe kijk op klassieke en hedendaagse kunst.

Korte geschiedenis van Pinacoteca di Brera

• 1776: Opgericht onder keizerin Maria Theresia van Oostenrijk als onderdeel van de Brera Academie, bedoeld als openbare collectie voor onderwijs en studie.
  
• 1806: Uitgebreid onder Napoleon Bonaparte, met kunstwerken uit onderdrukte kerken, kloosters en privécollecties in heel Lombardije.
  
• 1809: Gaat officieel open voor het publiek in zijn uitgebreide vorm en vestigt zich als een vooraanstaande kunstgalerie.
  
• 1815: Na de val van Napoleon houden de Oostenrijkse autoriteiten de collectie in stand en zorgen voor het behoud en de groei ervan.
  
• 1930s–1950s: Renovaties moderniseren de tentoonstellingsruimtes terwijl het historische karakter van het Brera Paleis behouden blijft.
  
• Vandaag: Bevat meesterwerken van Rafaël, Caravaggio, Titiaan, Bellini en Hayez en is daarmee een van de belangrijkste kunstgalerieën van Italië.

Wie heeft de Pinacoteca di Brera gebouwd?

De Pinacoteca di Brera is gehuisvest in het Palazzo di Brera, oorspronkelijk ontworpen aan het eind van de 16e eeuw door Francesco Maria Richini, een toonaangevende architect uit de Milanese barok. Het paleis werd gebouwd voor de Jezuïeten en combineert klassieke symmetrie met grote binnenplaatsen en arcades. Het werd later omgevormd tot een kunstacademie en galerie onder Napoleons hervormingen in het begin van de 19e eeuw.