Leonardo Da Vinci'nin Son Akşam Yemeği tablosu, derinliği ve gizli mesajlarıyla ünlü bir Rönesans mücevheridir. South Park ve The Simpsons'da olduğu gibi yüksek sanattan popüler kültüre kadar her yerde görebilirsiniz. 15. yüzyılda Milano'da yapılan bu resim, İsa ve havarilerini çarmıha gerilmeden önceki son yemeklerinde tasvir etmektedir. Merak uyandıran tarihine dalın - merakınızı uyandıracak ve onu yakından görmek istemenize neden olacak!
Leonardo Da Vinci Son Akşam Yemeği siparişini aldığında ilk kez bu kadar büyük bir eser üzerinde çalışıyordu - On beş fit yüksekliğinde ve neredeyse yirmi dokuz fit genişliğinde. Ayrıca, bu büyüklükte duvar resimleri oluşturmak için kullanılan fresk boyama konusundaki deneyimi de çok sınırlıydı.
Leonardo Da Vinci Son Akşam Yemeği için resim tekniğinde geleneği bozdu. Alışılagelmiş sıva katmanları yerine yeni bir yöntem tercih etti. Kuru zemin üzerine tempera ya da yağlı boya kullanırdı, bu daha sağlam değildi ama ona ayrıntıları mükemmelleştirmek için daha fazla zaman verirdi. Bu yaklaşımın zorlukları olsa da Da Vinci'nin başyapıtını en başından itibaren büyüleyici bir şekilde hayata geçirdi.
Leonardo Da Vinci Son Akşam Yemeği'nde sahneyi gerçekmiş gibi hissettirmek için zekice hileler kullanır. Resimdeki çizgilerin İsa'nın arkasında bir noktada buluşmasını sağlayarak onu odak noktası haline getiriyor. Öğrenciler onun etrafında doğal bir şekilde dizilmişlerdir ve bu da o anın canlı ve önemli olduğunu hissettirmektedir.
Leonardo Da Vinci Son Akşam Yemeği'ni 1495 yılında Milano Dükü'nden aldığı bir sipariş üzerine resmetmeye başladı. Dük, Santa Maria delle Grazie manastırının yemek salonunu güzel bir duvar resmiyle süslemek istemiş ve bunun için Leonardo Da Vinci'yi seçmiştir. Da Vinci, yenilikçi teknikler kullanarak İncil'deki bu sahneye hayat verdi.
Leonardo Da Vinci'nin kuru sıva üzerine tempera gibi deneysel teknikler kullanması tabloyu hasara karşı savunmasız hale getirmiştir. Yıllar içinde tablo bakımsızlık, savaş ve pek de iyi olmayan bazı restorasyon girişimleri nedeniyle hasar gördü. Uzun süreli yetersiz bakım boyanın solmasına, çatlamasına ve soyulmasına neden olmuştur.
Dünya Savaşı sırasında The Last Supper hasar ve yıkım tehdidiyle karşı karşıya kalmıştır. Tabloyu bomba patlamalarından korumak için yemekhane duvarı tuğlalarla örülmüş ve kum torbalarıyla kaplanmıştır. Bu kararın başarılı olduğu, tablonun bulunduğu binanın savaştan sağ çıkmasıyla kanıtlandı. Bu Başyapıtın korunmasında 20. yüzyıl boyunca alınan koruma önlemleri hayati bir rol oynamıştır.
Koruma uzmanları artık kendilerini Son Akşam Yemeği'ni korumaya adamışlardır. Uzun ömürlü olmasını sağlamak amacıyla, tablonun durumunu değerlendirmek için çeşitli teknikler kullanıyorlar. Bu bilgiyle, sanat eserini korumak ve muhafaza etmek için hedefe yönelik planlar geliştirirler. Sürekli araştırma, inovasyon ve sarsılmaz bağlılık sayesinde koruma uzmanları bu olağanüstü sanat eserini gelecek nesiller için korumaya çalışmaktadır.
Dünya Savaşı sırasında Son Akşam Yemeği'ne ev sahipliği yapan manastır bombalanmış ve tablo önemli ölçüde hasar görmüştür. Neyse ki daha önce kum torbaları ve iskele ile koruma altına alınmış ve bu da korunmasına yardımcı olmuştur.
Da Vinci Son Akşam Yemeği için alışılmadık bir boyama yöntemi seçmiştir. Geleneksel freskler gibi ıslak sıva kullanmak yerine kuru sıva ve karışık tempera ve yağlı boyalar kullandı. Pigmentler ıslak sıva olmadan duvara iyi yapışmamış, bu da resmin bittikten kısa bir süre sonra dökülmesine, soyulmasına ve renk değiştirmesine yol açmıştır.
Yüzyıllar boyunca Son Akşam Yemeği bakımsızlıktan ve neme maruz kalmaktan muzdarip olmuş ve ciddi bozulmalara yol açmıştır. Boya katmanları dökülmeye başladı ve duvar resminin canlılığı azaldı.
Napolyon'un birlikleri 1796 yılında Milano'yu işgal ederken Son Akşam Yemeği Milano'nun bulunduğu odasını ahır ve zırh odası olarak kullanmışlardır. Bunun sonucunda tablo daha da fazla suistimale ve hasara uğradı.
1821 yılında Stefano Barezzi Son Akşam Yemeği'ni bir fresk sanarak duvardan kaldırmak için yanlış bir girişimde bulunmuştur. Hatasını fark ettiğinde, boyayı geri yapıştırarak ve renkli sıva yamaları ekleyerek hasarı onarmaya çalıştı. Stefano Barezzi 1853 ve 1855 yılları arasında The Last Supper üzerinde çalışmak üzere tekrar işe alındı. Barezzi, dikkatli konservasyon çalışmalarıyla eseri başarılı bir şekilde temizleyip restore ederek tablonun üzerindeki çarpıcı boyalı lunetleri ortaya çıkarmıştır.
Son Akşam Yemeği Rönesans sanatı ve dini ikonografiyi derinden etkileyerek kültürel bir mihenk taşı olmaya devam etmektedir. Rönesans'ın perspektif ve hikâye anlatımı üzerine duyduğu hayranlığı somutlaştırıyor. Aynı zamanda Rönesans'ın klasik ve gerçekçilik ideallerini de örneklemektedir. Yunan ve Roma stillerini anımsatan mimari unsurlarla Klasik'i yansıtmaktadır. Ayrıca, perspektif kullanımı ve gerçeğe yakın renkleriyle gerçekçiliği gözler önüne seriyor.
Bugün Son Akşam Yemeği tarih boyunca çeşitli sanat, edebiyat, film ve popüler kültür biçimlerinde yer alarak durmaksızın yeniden hayal edilmiş ve referans gösterilmiştir. The Simpsons, South Park, That '70s Show, Murder on the Orient Express ve daha fazlası tablodaki sahneyi yeniden yarattı.
Da Vinci'nin Son Akşam Yemeği Sıra Atla Rehberli Tur
Milano Katedrali, Şehir Merkezi ve Son Akşam Yemeği Rehberli Turu
Milano Şehir Merkezi ve Son Akşam Yemeği Rehberli Turu
Bir Günde Milano: Müze Geçişli Şehir Merkezi, Son Akşam Yemeği ve Katedral Rehberli Turu
Son Akşam Yemeği, Leonardo Da Vinci'nin bir başyapıtı olarak tarihsel bir öneme sahiptir ve Rönesans sanatı ve yenilikçiliğinin zirvesini simgelemektedir. İncil'de İsa'nın son yemekleri sırasında havarilerine ihanetini açıkladığı anı anlatır.
Son Akşam Yemeği 1495 ve 1498 yılları arasında yapılmıştır, yani 500 yıldan daha eskidir.
Son Akşam Yemeği önemli bir sanatsal, kültürel ve entelektüel gelişim dönemi olan İtalyan Rönesansı sırasında resmedilmiştir. Dönemin perspektif, hikaye anlatımı ve sanatsal yeniliklere olan hayranlığını örnekliyor.
Son Akşam Yemeği Leonardo Da Vinci tarafından 1495'ten 1498'e kadar yaklaşık üç yıllık bir sürede resmedilmiştir.
Son Akşam Yemeği İkinci Dünya Savaşı bombardımanları sırasında hasar görmüş ve kapsamlı restorasyon çalışmalarına yol açmıştır. Kalıcı ünü ve popüler kültürdeki görünümleri de tarihine katkıda bulunmuştur.
Son Akşam Yemeği'nin tarihi ile ilgili ilginç bir gerçek de Hıristiyanlığın birçok sırrını barındırdığının tahmin edilmesidir.
Leonardo Da Vinci Son Akşam Yemeği için kuru sıva üzerine deneysel bir boyama tekniği kullanırken karmaşık duyguları ve etkileşimleri aktarmada zorluklarla karşılaşmıştır. Bu yöntemden kaynaklanan pullanma ve renk solması gibi teknik sorunların yanı sıra detaylara gösterdiği titizlik, boyama sürecini uzatmıştır.
Leonardo Da Vinci Son Akşam Yemeği'ni geleneksel fresk tekniğini kullanmak yerine kuru bir alçı duvar üzerine resmetmeyi tercih etti çünkü eserinde daha fazla kontrol ve ayrıntı istiyordu. Geleneksel fresk yöntemi ıslak sıva üzerine resim yapmayı gerektiriyordu ve bu da sanatçının değişiklik ve ayarlama yapma kabiliyetini sınırlıyordu. Kuru alçı ve tempera ile yağlı boya karışımı (secco tekniği olarak bilinir) kullanarak Leonardo daha yavaş çalışabiliyor ve uzun süreli dayanıklılık pahasına da olsa daha ince ayrıntılar elde edebiliyordu.
