Niewiele stadionów na świecie jest w stanie udźwignąć ciężar prawie stuletniej rywalizacji, triumfu i transformacji, tak jak San Siro. Otwarta w 1926 roku i będąca domem zarówno dla Klimatyzacji Mediolan, jak i Interu Mediolan, ta architektoniczna ikona ukształtowała historię włoskiej piłki nożnej.
Zbudowany przez przemysłowca Piero Pirelli wyłącznie dla Klimatyzacji Mediolan, San Siro został otwarty jako stadion wyłącznie piłkarski, nietypowy dla Włoch w tamtym czasie. Jego wczesny projekt odzwierciedlał areny w stylu angielskim, kształtując rosnącą kulturę piłkarską Mediolanu.
Po II wojnie światowej wprowadził się Inter Mediolan, przekształcając San Siro w symbol współistnienia i rywalizacji. Dzielenie jednego stadionu zintensyfikowało Derby della Madonnina, jedno z najbardziej zaciętych derbów w piłce nożnej.
Druga kondygnacja znacznie zwiększyła pojemność, zmieniając San Siro w jeden z największych stadionów w Europie. Stał się regularnym Opiekunem wycieczek międzynarodowych i głównych rozgrywek klubowych.
Przed Mistrzostwami Świata FIFA w 1990 roku dodano trzecią kondygnację, jedenaście cylindrycznych wież i kultowe już spiralne rampy. Renowacje nadały San Siro charakterystyczną, nowoczesną sylwetkę.
San Siro było świadkiem triumfów obu mediolańskich klubów w Lidze Mistrzów. Jego atmosfera zyskała reputację jednej z najbardziej onieśmielających scen w piłce nożnej.
W obliczu wyzwań związanych z modernizacją i planami przebudowy, San Siro stoi na rozdrożu, równoważąc konserwację dziedzictwa ze współczesnymi wymaganiami stadionowymi.
Zaprojektowany przez architekta Ulisse Stacchiniego (znanego również z Dworca Centralnego w Mediolanie), San Siro został pierwotnie zbudowany przy użyciu żelbetu, nowoczesnego materiału w tamtych czasach.
W 1990 r. wprowadzono renowacje:
W przeciwieństwie do wielosportowych włoskich stadionów z początku XX wieku, San Siro został zbudowany specjalnie z myślą o piłce nożnej, zapewniając bliższe linie wzroku i bardziej immersyjne doświadczenie dla widzów.
Dziś San Siro pozostaje jednym z najbardziej historycznych obiektów piłkarskich w Europie, mogącym pomieścić ponad 75 000 widzów. Zarządzany przez gminę Mediolan, nadal jest Opiekunem wycieczek, meczów Serie A, międzynarodowych spotkań, koncertów i ważnych wydarzeń.
Odwiedzający mogą odkrywać:
To więcej niż stadion, to na żywo archiwum włoskiej piłki nożnej.
Odwiedzający mogą zwiedzić muzeum San Siro, zobaczyć klubowe trofea, przejść się tunelem dla zawodników i obejrzeć elementy architektoniczne z różnych faz renowacji.
Budowa rozpoczęła się w 1925 roku pod kierownictwem prezydenta Klimatyzacji Piero Pirelli, a stadion został oficjalnie otwarty 19 września 1926 roku. Pierwotnie został zbudowany jako obiekt przeznaczony wyłącznie do gry w piłkę nożną, co w tamtym czasie było rzadkością we Włoszech.
W 1980 roku został przemianowany na Stadio Giuseppe Meazza na cześć włoskiego napastnika, zdobywcy Pucharu Świata, który grał dla obu mediolańskich klubów. Wielu fanów wciąż jednak nazywa go San Siro.
Inter przeniósł się na San Siro w 1947 roku, tworząc jedną z najbardziej kultowych rywalizacji w piłce nożnej na wspólnym stadionie i intensyfikując słynne Derby della Madonnina.
Opiekun wycieczki był gospodarzem meczów podczas Mistrzostw Świata FIFA w 1990 roku, wielu finałów Ligi Mistrzów UEFA (w tym w 2016 roku) oraz licznych międzynarodowych spotkań i koncertów.
Jego spiralne rampy, jedenaście cylindrycznych czerwonych wież i podwyższony trzeci poziom dodany na Italia '90 nadają mu charakterystyczny industrialno-nowoczesny wygląd.
Propozycje przebudowy były omawiane w ostatnich latach, ale stadion nadal działa, podczas gdy długoterminowe plany są analizowane.